تبلیغات تبلیغات |
صدای سکوت
آوای موسیقی فیلم
|
|
|
یکی از کمبودهای صنعت فیلمسازی ما نبود فیلمهای وسترن باکیفیتیست که روزی در دهههای 1950 و 1960 بسیار رایج و متداول بودند. دست کم بهزعم استودیوهای هالیوودی مخاطب امروز شرایط لازم برای لذت بردن از این نوع فیلمها را ندارد. خوشبختانه فیلمی مثل 3:10 to yuma که با حضور ستارگانش قدرتمندانه ظاهر میشود، میتواند برای دقایقی حال وهوای وسترن را احیا کند حتی اگر برای لحظههایی بسیار کوتاه باشد. به این ترتیب کریستین بیل و راسل
کرو سرخط خبرهای فیلمیاند که در تعطیلات آخر هفته اکرانش جایگاه شماره یک باکس
آفیس را به خود اختصاص داده است. هرچند مدت زیادی در این جایگاه دوام نیاورد ولی
باید این مساله را در نظر داشت که همیشه صرف اعلام یک فیلم در ردهی نخست جدول
نتایج خوبی را برای تمام کسانی که به نوعی در پروژه مشغول بودهاند به همراه خواهد
داشت. نمیتوان گفت که این ماجرا باعث رفتن هالیوود به سمت و سوی ژانر وسترن شود و
کمپانیها شروع به تولید محصولات مشابه کنند، اما با این حال تحقق یافتن این اتفاق
خوب برای این فیلم بسیار لذتبخش است.
امروزه با توجه به کمیاب بودن فیلمهای وسترن، ما با فقدان موزیک متنهای این سبک هم روبهرو هستیم. و بهعهده گرفتن چنین مسئولیتی، یعنی خلق یک موزیک متن مناسب برای این ژانر، توسط مارکو بلترامی صورت گرفته، آهنگسازی که در سالهای اخیر در پروژههای دست اول بسیاری شرکت داشته است. با توجه به فیلمهای انگشتشماری که در این نوع و سبک ساخته میشوند، تجربهی ساخت چنین موسیقی متنی فرصتیست که بهندرت ممکن است برای هر آهنگسازی فراهم شود و بلترامی آماده شد تا چنین مسئولیتی را بهعهده بگیرد. بلترامی از سنتهای تیپیکال در خلق موسیقی برای x3:10 to yumaفاصله گرفته، شاید این موسیقی آنچنان سنگین و پر از پیچیدگی نباشد ولی به جای آن، چیزی که بلترامی خلق کرده، قطعهای است که گویی خبری ناخوشایند را پیشگویی و حس نگرانی عمیقی را القا میکند، حسی که فضای مورد نظر فیلم را بهوجود میآورد و در این راستا از ساز گیتار هم نهایت تاثیرگذاری گرفته شده است. چیزی که از آن بسیار لذت می بریم، بروز قابلیتهایی غربی/ اسپنیش است که در نقاط مشخصی (در قطعههای 8، 19 و 20) از این موسیقی متن شنیده میشود و لحظاتی را پدید میآورد که موسیقی به اوج میرود و قادر است خود را بیان کند. اینها انتخابهای موزیکالی هستند که معمولا در سینمای مدرن خیلی شنیده نمیشوند و این مساله هم البته زائیدهی ژانر خاصیست که ما با آن روبهرو هستیم. در x3:10 to yumaصدای زیرین موسیقی، بخشی از عامل موفقیت موسیقی فیلم است. این زیرصدا حسی از نگرانی و دلهره را به تدریج در تار و پود آن میافزاید و به قطعه اجازه میدهد تا در لحظههای مورد نظر اوج خود به شدت تاثیرگذار باشد. چند قطعهی آخر آلبوم بهطرز مشخصی برانگیزاننده هستند و بعضی از بهترینهایی را تشکیل میدهند که از بلترامی شنیدهایم. وقتی در متن فیلم همراه با تماشای داستان به این موسیقی گوش میدهید، متوجه میشوید که این نواها در شدت بخشیدن به تاثیرگذاری درامتیک هرصحنه چه نقش بهسزایی را ایفا کردهاند. وقتی یک قطعه، هم بهعنوان موسیقی فیلم بهخوبی روی داستان مینشیند و هم بهعنوان یک قطعه به تنهایی و بدون تصویر، تاثیرگذار و موفق است میتوان گفت که این وضعیت یک برد صددرصد است و این همان چیزی است که در این موسیقی فیلم شما با آن روبهرو هستید. شما میتوانید به همان اندازه که در متن فیلم از آن لذت میبرید از گوشدادن آن بهعنوان یک البوم مستقل هم لذت ببرید. این موسیقی فیلمیست که همهی شما را برای گوشکردن به آن تشویق میکنم. این آلبوم مثال مدرنی از چهگونگی ارائهی یک وسترن در این عصر است که تمایل شما را برای دیدن فیلمهای بیشتری از این دست افزایش میدهد. منبع: scorenotes  ** مدیر وبلاگ : احمد رضا قنبری ** فارغ التحصیل موسیقی جهانی دانشگاه هنر پست الکترونیک تماس با مدیر RSS ATOM | |
