معناشناسی عناصر تشکیل دهنده در فیلمهای علی حاتمی را هنگامی میتوانیم حس کنیم که به توضیحات خود او توجه کنیم. این توضیحات مصاحبه ها و مقاله های او طی سی و چند سال فیلم سازی آمده و مجموعه ای از آنها در کتابی قطور جمع شده است. با این حال، نویسنده، آن را کافی نمیداند، زیرا گاه در نشریات دهه ۱۳۴۷- ۱۳۵۷ به مقاله های کوتاه و مصاحبه هایی از این فیلمساز بلند آوازه برخورد کرده است که در کتابهای چاپ شده در چند سال اخیر دیده نمیشود.

نیوه مانگ ; تلاشی است برای به خدمت گرفتن موسیقی برای بیان اهداف و کلیت گرایی.احساسات نهفته در ملودی علیزاده در نگارش موسیقی فیلم مزبور , رویکردی هارمونیزاسیون را در پیش گرفته و این مهم را دریافته که فرم روایی فیلم را با موسیقی از نوع هارمونیزه ( در مقابل ملودی ) پیش ببرد و به شکلی نوع پردازانه , فضا سازی موسیقایی را حاکم بر شکل و محتوای فیلم کند .

از کنار نام حسین علیزاده تحت هیچ شرایطی نمی توان به آسانی گذشت؛ آهنگسازی که در طول بیش از سه دهه فعالیت مداوم موسیقایی همواره به دنبال دستیابی و خلق فضاهای جدید و متفاوت بوده است و استمرار او در پیدا کردن صداهای نو در کنار تلاشش برای استفاده از رنگ آمیزی صدایی متفاوت در دوره های مختلف زندگی هنری اش همه و همه نشان از ذهن پویا و خلاقی دارند که در اواسط دهه 50 فعالیت موسیقایی اش را آغاز کرد و از همان ابتدای امر خود را به عنوان یکی از متفاوت ترین و آوانگارد ترین موزیسین های ایرانی به جامعه موسیقایی ایران شناساند؛ موزیسینی که هم اکنون در سومین دهه از فعالیت هنری اش، همچنان آوانگاردتر از دیگر موزیسین های ایرانی به نظر می رسد.